Aku tak bertegur dengan kawan baik aku :(
Mula-mula tu kami gaduh, beberapa hari tak tegur. Sebenarnya pun sebelum itu pun kami dah semakin jauh. Bukan aku yang menjauhi dia, dia yang terlalu banyak kawan sehinggakan aku rasa tersisih. Bila rasa tersisih aku pun pergilah cari kawan baru. Kalau aku ada problem dalam subjek maths ke apake? Aku akan pergi cari mereka.
Balik tentang aku tak bertegur dengan dia. Rasa macam dah jauh pula aku bercerita. Apa-apa pun masa ni aku masih lagi tak bertegur. Tapi untuk pengetahuan semua, aku sudah minta maaf, okey? kat dalam facebook. Dia kata dia tak kisah kalau aku tak nak tegur dia as long as kami tak gaduh. Something macam tulah. Terus teranglah, aku merasa dia terlalu dekat di depanku, tetapi untuk menyentuhnya terlalu susah. Itu yang ku rasakan. Aku merasa sangat susah hendak bercakap dan bercerita setelah apa yang berlaku.
And, masa semalamnya aku minta maaf. Dia cuba hendak berbaik dengan aku. Aku sedar! Tapi aku ni je yang bodoh EGO nak mati mampus. Langsung buat duh je. Aku tak tahu macam mana nak react. Namanya ini first time aku gaduh dengan kawan aku. Sebelum ni aku cuba untuk tidak bergaduh dengan siapa. Sebab itulah bila orang buli aku, aku diam je. Kadang-kadang aku layan. Kehidupan aku sangat menyedihkan. Sering di buli dan di katakan bengang. SEDIHNYA!!! :( Aku rasa nak menangis sebab sering kena panggil bengang. Aku nak nangis sebab aku ni lembab nak menangkap. Kerja senang pun aku rasa susah.
Kadang-kadang aku rasa bodoh. Aku cuba jadi tough, buat muka selamba and senyum kat semua tapi hati aku sakit. Sakit sangat, terlalu sedih. Aku sedih sebab aku tak perfect. Aku tak reti nak buat apa-apa. Aku banyak kelemahan daripada kelebihan. Aku benci diri aku. Aku benci sangat! Aku nak bagitahu kat kawan-kawan aku.
Aku nak bagitahu CHAE-LIN. Aku nak bagitahu GAA-IN. Aku nak bagitahu kawan-kawan rapat aku. Tapi aku sedar, aku sebenarnya tak punya kawan. lebih tepat aku tak punya BESTfriend. Kawan yang dekat dengan aku, mereka tak dengar masalah aku. Tak dengar cerita sedih aku. Mereka langsung tak dengar mengenai kisah cinta aku. BESTfriend ke tu? Kawan ke tu? BUKAN kan? Mereka lebih suka cerita mengenai kisah mereka. Kisah aku, tiada sama nak dengar. Mungkin muka aku yang bengang dan selamba ni takde masalah. Mungkin! Hakikatnya aku ada masalah. Masalah dalaman.
Aku nak KAWAN BAIK. Aku nak kawan BAIK yang ada masa aku dalam susah dan senang. Aku nak kawan yang peluk aku bila aku rasa nak menangis. Kawan yang pujuk aku. Aku nak kawan! Aku betul-betul nak kawan. Aku nak macam emiko. Dia ada Ryoko. Aku nak macam CHAE-lin. Dia ada Lee-yan. Aku ada siapa? Aku takde siapa-siapa. Tiada siapa nak dengar masalah aku. Tiada siapa. Akulah manusia yang paling menyedihkan. Seorang gadis yang tidak punya apa-apa.
Mengenai GAA-IN, tolong bagi aku sedikit advice macam mana nak berbaik dengan dia. Aku perlukan advice kamu :( Aku nak lembutakan and lunturkan EGO aku yang tinggi ini, tapi aku tak tahu macam mana. Dah banyak article yang aku baca, tapi satu pun tak boleh dipakai.
Tulus ikhlas luahan hati, sang gadis yang suka tidur <3

Tiada ulasan:
Catat Ulasan